Ostatni tom kultowej serii Neila Gaimana o Władcy Snów.

Timof - wydawnictwo z potencjałem, znów bezsensownie wydaje komiks ze scenariuszem Jerzego Szyłaka.

Nie obraziłbym się, gdyby to właśnie taka Śmierć przyszła po mnie.

Komiks, bez którego nie byłoby wydawnictwa Vertigo.

Jedna z najgłośniejszych serii głównonurtowego komiksu ostatnich lat w końcu w Polsce. Trochę po czasie.

Jeden z najlepszych albumów serii.

Z kawiarni, w której do jednego stolika zasiadają Gombrowicz i Święty Piotr, Kundera i Bill Hicks, musi być ciekawy widok. A jeśli spojrzy się na najdrobniejsze szczegóły za oknem, jeśli wystarczająco dokładnie będzie się w nie patrzyło, powstanie zapewne powidok, który wibrował będzie jeszcze długo.

Autor scenariusza ściągnął, co się dało, nie tylko z "Alicji w Krainie Czarów" i "O tym, co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra", ale także z "Kubusia Puchatka", pism Swedenborga, "Boskiej Komedii", "Parsifala", "Matriksa", "Władcy Pierścieni", "Tęczy Grawitacji", Akiry, pism Aldousa Huxleya i jakiegoś opowiadania Philipa K. Dicka, którego tytułu nie pamięta.

Album, na który czytelnicy czekali od lat. Czwarta i ostatnia część tetralogii jednego z największych europejskich twórców komiksowych – Enkiego Bilala.

Dla czterech przyjaciół jedyną skuteczną ucieczką od domowych problemów jest muzyka. Tak często, jak tylko mogą spotykają się by razem grać w sali prób, mieszczącej się w garażu wynajmowanym przez ojca jednego z nich. To miejsce jest ich, ale pod pewnym warunkiem - muszą trzymać się z dala od kłopotów.